– miejscem, w którym emocje, kolory i światło zaczynają mówić własnym językiem. To właśnie na płótnie odnajduję możliwość opowiadania historii, których nie potrafię ani nie chcę zamykać w słowach. Każdy obraz jest zapisem chwili, wewnętrznego stanu, dialogu z samą sobą.

Tworzę intuicyjnie, pozwalając, by prowadziły mnie emocje. Choć moja droga zaczynała się od logiki i porządku, dziś w sztuce wybieram wolność, wrażliwość i uważność. Inspirują mnie kobiety – ich codzienność, delikatność, siła ukryta w pozornej kruchości, czułość przeplatająca się z niepokojem. Maluję to, co niewypowiedziane: wewnętrzne rozterki, marzenia, momenty zawieszenia i potrzeby bliskości.

Centralnym motywem moich prac jest kobieta ukazana w relacji z naturą. Postacie często skrywają twarze za kwiatami – znakami emocji, przemiany i wewnętrznej siły. Roślinność pełni tu rolę symbolu: chroni, odsłania i jednocześnie opowiada historię o kruchości, bólu oraz zdolności do odradzania się.